جای " آقـا بیا "  بگو:  آقـا  /  آمدم ، امر خویش را فـرما

      " مهدی "  امید قلب زار شیعیان است

او خواهد آمد ٬  این حقیقت  ٬ بس عیان است

سـلام بر  امام زمــان  و  زمین

حضرت مهدی موجـود  موعـود


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

أَمــیری حُسَینٌ وَ نِعـمَ الأَمــیر

حسینی تبارم نه ذلّت پذیر 

أَمــیری حُسَینٌ وَ نِعـمَ الأَمــیر

أَمــیری حُسَینٌ وَ نِعـمَ الأَمــیر

 

    من از کودکی شُدم عاشِقِت          اگـر چه آقـا  نِیَم لایِقِت

    شدم مستِ تو ، دلم دستِ تو        منم نوکرِت وَ پابست ِ تو

یه عَمره دلم شد به عشقِت اسیر

أَمــیری حُسَینٌ وَ نِعـمَ الأَمــیر

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

کربلا در " کـــــــربلا " می ماند اگر زینب نبود

کرد قِسمت ، امام با زینب                                

که چه با من ؟ کُدام با زینب ؟

از مدینه به کربلا ، با من   

کوفه تا شهر ِ شام ، با زینب

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

کربلا خونمه از چی دل بکنم ؟!

بی قرارم ، غمی به دل دارم                     

از غم ِ بی شُمار ِ دلدارم

دل به عشقش مُدام ، وابسته                  

بُغض ، راه ِ گَلوم را بسته

با دلی پُر ز غُصّه و خَسته                       

" روضه "خوانم وَلیک سَربسته

روضه خوانیّ ِ باز ، لازم نیست                

عاشقان را اِشاره ای کافی است

روضه ای را به اوج ِ غم خوانم                

واژه هائی ردیف ِ هم خوانم

واژه هائی که جُمله ، سرفصل اند             

روضه ای هر کدام ، در اصل اند

غرق ِ شورم ، پُر از غم و اِحساس           

بِسم ِ رَبّ ِ الحُسَین ِ وَ العَبّاس

حَرم و اشک و ناله و زاری                      

مَشک ، ساقی ، عطش ، وفاداری

کف ُّ العبّاس ، یک عَلَم ، یک مَرد            

ناله های " عمو بیـا برگرد "


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

بَر دل  نشسته داغ ِ پُر سوز و گـُدازی

 بَر دل  نشسته داغ ِ پُر سوز و گـُدازی    

داغ ِ  فراق ِ عارفان ِ پاکبـازی 

داغ ِ غم ِ علاّمه و  دو  یادگـارش           

3  گوهر از  گنجینه   نسل ِ ایازی 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

        قَالَ رَسُولَ الله :         مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِي مَوْلاهُ              هر آن كه من سرپرست اويم، اين علی سرپرست اوست

" مسلمانی " مسیرش از غدیر است

خوش آن قلبی ؛ امیرش از غدیر است

امیری کز سقیفه پا بگیرد

مبادا در دل ما جا بگیرد

امیر المؤمنین " حیدر بود " بس

نزیبد این ردا بهر دگر کس

نگویم من فقط ؛ احمد بگوید

به امر خالق سرمد بگوید

نبی فرمود : " ای مردم بگویم

هر آن شخصی که من مولای اویم

علی مولاست بر او بعد احمد "

یقین ؛ این است فرمان محمد (ص)

مسلمان کز " غدیر خم " ننوشد

یقین دارم لباس دین نپوشد

مسلمانی که می باشد غدیری

گزیند جز " علی " آیا امیری ؟!

"مسلمان غدیری " حرفش این است :

" علی ؛ تنها امیر المؤمنین است "

علی مولای من در هر دو عالم

سزد زین فخر ؛ گر هر دم ببالم

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

        قَالَ رَسُولَ الله :         مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِي مَوْلاهُ              هر آن كه من سرپرست اويم، اين علی سرپرست اوست

مست از خم غدیرم ؛ دلگیرم از  سقیفه  

حاشا که من امیری برگیرم از سقیفه

مست از خم غدیرم ؛ دل  داده ام به مولا 

هرگز نمی پسندم " میر سقیفه ای را "

مست از خم غدیرم ؛ من " حیدری تبارم "

" مولا " به هر دو عالم غیر از علی  ندارم

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

روز  عرفه   روز  دعا   هست  و  مناجات

روز  عرفه   روز  دعا   هست  و  مناجات

با  دستِ  تهی  آمدن  و  عرضه ی  حاجات

 روز  عرفه  آمده    بگشای   دلت  را

بگشای به سویش   دل  و  دستِ  خجلت  را

 امروز  بُوَد  آینه ی معرفتِ  دوست

امروز ،  گهِ  کاستن ِ  فاصله  با  اوست


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

چه باشُکوه ، چه زیباست گُنبدت آقا

چه باشُکوه ، چه زیباست گُنبدت آقا !

دَری  به جَنّت ِ اَعلاست  مَرقدت آقا

فَقط نَه روز ِ ولادت ، همیشه می گیرد

دلم بهانه کـه آیم  به  مشهدت  آقا

تو را چه نام ِ قشنگ و  چه  دلرُبا باشد !

دلی کـه وَقف ِ تو شد عَرش ِ کبریا باشد

 فَقط نَه روی لبانم ، به هر تَپش ، هر دَم

صدای قلب ِ من آقا ، " رضا رضا " باشد

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

 

آسمان ِ   دلم    پُر  از  نـور  است

امشب از غصّه ها  دلم  دور  است

 یا رب   از  نور  ِ  عشق ،  لبریزم

امشب  از شور  ِ  عشق ،  لبریزم

مست  ِ  یک  جــام  ِ  آسمانیَّم

زین شعف ، لحظه ای  جُدا  نیـَّم

هاتفی  " بهترین  بشارت "  داد

خَلق  را این چُنین  بشارت  داد :

گفت : مردم امیرتان آمد

سَرور ِ بی نظیرتان  آمد

سِرّ ِ حق مُنجلی شده است و عیان

در شب ِ نیمه ی مَه ِ شعبان

نور ِ حق مُنجلی در این مولود

مرحبا ، مرحبا بر این مولود

دست ِ حق اندر آستین است او

ناشر ِ دین ِ راستین است او


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

به لطف الهی و با عنایت ویژه اهل بیت (ع) اولین مجلس پر فیض زیارت عاشورا در صبح جمعه 3۰ / 2 / 1373 در مسجد امام رضا (ع) شهرستان نکا برگزار شد و این سنت حسنه – از آن تاریخ تا کنون –  به طور منظم و باشکوه در هر جمعه رأس ساعت 6:30 صبح  ادامه داشته است .

نشانی : مازندران – نکا –  کوچه شهید چمران -  مسجد امام رضا ( ع ) 

زمان : هر جمعه   رأس ساعت 6:30 صبح

منتظر دیدار شما در این محفل با شکوه  و نورانی هستیم .

این ابیات به مناسبت 20 سال عشقبازی با نام زیبای اباعبدالله الحسین ( ع ) در مراسم زیارت  پر فیض عاشورا سروده شده است .

سی اُمین روز ِ مه ِ دوم ِ هفتاد و سه  بود

که به روی عاشقا ، خدا در ِ تازه گشود

این زمان گشت مُصادف به روال ِ قمری

با هزار و چارصد و چارده ِ سال ِ قمری

هزار و چارصد و چارده یه نکاتی توشه

دو تا ۱۴ داره ، بَه بَه ، برکاتی توشه

دو تا ۱۴ که بَرام نَماد ِ اهلُ البیته

نشون از عنایت ِ زیاد ِ اهلُ البیته

هزار و چارصد و چارده است همون سالی که

مبدأ ِ خیر ِ زیاد است ، همون سالی که

ماه ِ ذی الحَجّه و روز ِ نُهُم از راه رسید

روز ِ زیبای مناجات ِ الی الله رسید

( روز ِ آدینه و روز ِ عَرفه ) با هم بود

روز ِ آغاز  ِ چنین محفل ِ زیبا هم بود

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
  

این ابیات ، عنایتی از سوی حضرت زهرا ( س ) به این حقیر سراپا تقصیر است . در ایام فاطمیه ، این ابیات را از مادر سادات - بهتر بگویم : مادر شیعه -  هدیه گرفته ام .

خدا را سپاس بیکران ...

  نمی دانم چه سرّی است ؟

شاید مادر پهلو شکسته ی ما دوست دارد  از علی مظلوم بگوئیم . او می داند که علی چه قدر تنهاست .

( فدای درد دلت آقــا امیرالمؤمنین ) 

پس به اذن مادر سادات - بهتر بگویم : مادر شیعه -

یا زهــرا مدد

 

ایوان نجف عجب صفائی دارد ..... یاعلی و همواره با علی

 

یا علی ، قلب ِ من و از تو جدائی ،  هرگز

مرغ ِ دل  را  ز ِ  کمَند ِ تو  رهائی ،  هرگز

نیست در قلب ِ جدا  از تو ، صفائی هرگز

ما به وَصف ِ تو  نگوئیم :  خدائی ،  هرگز

 

ز خدا لیک نباشی تو جُدا یک لحظه 

نپَسندیم جُدائی ز تو را ، یک لحظه

 

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

این جُمله ، چه زیباست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

 

این نَغمه ، دل آراست  کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

این جُمله ، چه زیباست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

در ماه ِ رجب ، ماه ِ خـُدا ، ماه ِ عبادت

این سُفره ، مُهیّاست  کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

ماهی است که الطاف  ِ خدا جاری و ساری است 

بی هیچ  کم و کاست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

گرغرق ِ گـُنَه هستم و اَندر یَم  ِ  حَسرت

این غُصّه چـه بی جاست !  کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

ماه ِ رجب و ماه ِ دعا و طـَلب ِ عَفو

ازهرچه خطاهاست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

از" ماه ِ رجب " خوشه  بچینیم که این مَه

ره توشه ی فَرداست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

در روز ِ جَزا، در صَف ِ مَحشَر، به قیامت

این بانگ چو  بَرخاست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

بس حَظّ  ِ عظیمی است چو گـَردیم مُخـاطَب 

کاین نَغمه ، شَعَف زاست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

یارب بنَما یاری ِ مـا ، بَهـره بگیریم 

زین  بَزم کـه برپاست کـه " اَینَ الرَّجَبِیّـُون ؟ "

 

التماس دعــای فـــرج

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
 

کُن  نگاهی به  حـال  ِ  ما زهرا / از  کـَرَم  "  اِشفَعی  لَنا  زَهرا  "

 

 

آسمان ِ   دلم    پُر  از  نـور  است

امشب از غصّه ها  دلم  دور  است

 

یا رب   از  نور  ِ  عشق ،  لبریزم

امشب  از شور  ِ  عشق ،  لبریزم

 

از   می  ِ نـاب  ِ  عشق  ،  سرمَستم

مَست ، امشب  ز   یک  خبَر  هستم

 

این  خبر  بَس که  هست  شور اَنگیز

در  دلم  ،   شـادی  و   غـُرور اَنگـیز

 

زین  خبر  از  هر آن چه  غَم  ،  رَستم

رفتـه  امشب   "  قـرار "   از   دَستم

 

مُرغ ِ  دل ،  بال ِ  خویش را بُـگشاد

گشته   از   دام  ِ   سـینه  اَم    آزاد

 

بِنگـَریدَش ،   به  مکـّه   رهسپَر   است

سوی  بِیتی کـه ِ "  مَنشأ  ِ  خبر "  است

 

نور  ِ حق   مُنجَلی  است  در " این  بیت "

می رسـد   بهترین   خبـر  ،   زین   بیت

 

خـانه  از   بهر  ِ کیست ؟   می دانی ؟

" خبر "  آیا کـه چیست ؟  می دانی ؟

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
 

قصّه ی میخ  ِ  در و آتیش و لاله بگم

 

می خوام  امشب براتون یه کمی  قصّه بگم

قصّه ی دلای  پُر  ز  غم  و غصّه بگم

قصّه ی یه  پهلوون  که  تَکه  توی  نبرد

دلشو بی غیرتا  کــردنش  مَخزن  ِ  دَرد

قصّه ی میخ  ِ  در و آتیش و لاله بگم

قصّه ی  یه  مادر  ِ هیجده  ساله  بگم !

قصّه ی باغ  ِ  فدک ، کتک و  کوچه  و  زَن 

قصّه ی   یه  کودکی که  بهش  میگن "  حسن "

قصّه ای  میگم   پُر از بغض و کینه ، واسه تون

آره من   میخوام  بگم  از " مدینه "  واسه تون

رفقا ، غیرتیا  قصّه مو  گوش  کنین

میگم  امّا  نکنه  کــه  فراموش کنین

یکی  بود  یکی   نبود  زیر  ِ  گنبد  ِ کبود

تو  مدینۀ النّبی  قدیما " یه  خونه "  بود

توی کوی هاشمی خونه ای گلی ولی

پُر ِ از نور ِ خدا  ، بَرا   زهرا  و  علی

خونه ای  که  جبرئیل  می گرفت  اذن  ِ  دخول

به  دلیل  ِ  حُرمت  ِ  فاطمه  بنت  ِ  رسول

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
      

آبستن ِ اشک است  دو چشم ِ ترم امشب

بغضی است نهفته  به ره ِ حنجرم امشب

پژمرد دریغا  گل ِ گلزار ِ  پیمبر

همراه ِ علی  در  یم  ِ غم  اندرم امشب

مولاست  اسیر ِ غم ِ هجر ِ  رخ ِ زهرا

من نیز گرفتار ِ غم  ِ حیدرم امشب

صد شعله برافروخت به قلبم  غم ِ زهرا

آتش بگرفته است ز پا تا سرم امشب

همراه ِ " حسین و حسن و زینب و کلثوم "

من معتکف ِ " خانه ی بی مادرم"   امشب

گر شرم نکرده ز خدا  ثانی  ِ بی شرم

مبهوت ز بی شرمی  ِ " میخ ِ درم "   امشب!

حرف ِ دل ِ مولاست  چنین ؛ گفت به زهرا :

ای کاش که می بود شب ِ  آخرم  امشب

تابوت ِ تو را  گر چه که بر دوش گرفتم

تا  گور ؛  ولی  هستی ِ خود  را برم   امشب ...

 

اللهم عجل لولیک الفرج

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

 

در ( ایام فاطمیه ) ؛ با دل شکسته

 و   دست بسته ی " مولا علی " همدردی کنیم

 
 
 

شهر ِ مدینه ؛ غرق در تاریکی ِ شب

( یا فاطمه ) باشد مرا ؛ هر لحظه بر لب

امشب دلم طوفانی و در شور و غوغاست

در جستجوی ( مرقد ِ مخفی ِ زهرا ) ست

از ظلم ِ بی حد و حساب ِ مردم ِ پست

از مرقد ِ زهرا ؛ نشانی نیست در دست

از دیدگانم ؛ خون ِ دل گردیده جاری

یارب ؛ مرا بر این هدف  بنمای یاری

آخر کجا جویم من او را ؛ بی نشانی ؟!

شوری فتاده بر وجودم ؛ نیک دانی

این شور ؛ یارب  برده از کف ؛ صبر و تابم

یاری نما تا  قبر ِ زهرا را  بیابم

گویند : ( زهرائی که قدرش بس رفیع است

قبر ِ شریفش گوهری اندر بقیع است )

با ذکر ِ ( یا زهرا مدد ) می جویم او را

این سوی و آن سو ؛ هر کجا ؛ اینجا و آنجا

چون ماه ؛ می گردم همی  گــرد ِ مدارش

هر گوشه ای را گشتم  اما ؛ کو مزارش ؟!

جای تعجب نیست گــــر مخفی بماند

قبر شریفش ؛ زان که قدرش را نداند

دشمن به زیر پا نهاده ؛ قدر  ِ  زهرا

باید که مخفی ماند از او ؛ قبر ِ زهرا

اما خدایا ؛ من که چون قنفذ نباشم

من همچو قنبر ؛ نوکر  ِ این خانه باشم

من آستان بوس ِ حریم  ِ مرتضایم

این عشق را یارب ؛ تو بنمودی عطایم

من از عداوت ؛ کی برنجانم علی را ؟!

همواره بینی بر لبم ؛ ( جانم علی ) را

من آتش کینه ؛ نیفروزم بر این در

همواره چشم  ِ قلب ِ  خود ؛ دوزم بر این در

من دست بر سیلی به زهرا  کی گشودم ؟!

همواره در اندوه ِ آن روی کبودم

از جمع ِ اعداء علی ؛ یارب  بری ام

من ( حیدری ام ) ؛ ( حیدری ام ) ؛ ( حیدری ام )

من زیر ِ  پایم ؛ کی گذارم  قدر ِ زهرا ؟

پس از چه مخفی باشد از من ؛ قبر ِ زهرا ؟!

یا  قبر ِ زهرا را ؛ نشانم ده در این شب

یا بر من ِ دلخسته ؛ بگشا راز ِ مطلب

بیدار یا خوابم ؛ خدایا  می ندانم

آوای حیدر می رسد بر گوش ِ جانم

حیدر جوابم داد : ( یک دم گوش بسپار

ای در پی ِ  زهرای من  با عشق ِ بسیار )

ای شیعه ؛ هر سعیی که می بایست  کردی

دانم که قبر ِ مخفیش ؛ پیدا نکردی

با چشم ِ سر هرگز نخواهی یافت  آن را

با چشم ِ دل می جوی ؛ قبر ِ پاک ِ زهرا

این گوهر ِ نایاب ِ حیدر ؛ یک ودیعه است

این را بدان ؛  که  ( قبر ِ زهرا  قلب ِ شیعه است )

هر قلب ؛ کو لبریز ِ عشق ِ  آل ِ طاهاست

آری ؛ چنین قلبی مزار ِ پاک  ِ زهراست

من بر علی دادم ؛ دل ِ زهرائی ام را

از عمق ِ جان ؛ گویم کلام ِ غائی ام را

من نه ( فرزدق ) ؛ نه چو ( دعبل ) ؛ نه ( کمیتم )

من ؛ مست از جام  ِ ولای  اهل بیتم

با شیر ِ مادر ؛ مهر ِ زهرا  نوش کردم

در  ( کوچه های هاشمی ) ؛ من دوره گردم

زین کوچه های آسمانی ؛ رخ نتابم

من ( خادم ِ زهرا ) و  ( عبد ِ بو ترابم )

یارب ؛ دل ِ ما  غرق در مهر ِ علی کن

از عشق ِ  زهرا ؛ جان ِ ما را منجلی کن

بخش ( سفرنامه منظوم حج ) را ملاحظه فرمائید

 
 
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
   

اگـــر غدیر خم به فراموشی سپرده نمی شد

اگــــر مردم  " علــی "  را  رها نمی کردند

اگـــــــر  خلیـفه از < سقیـفه >  نمی روئید

 فاطمیه و عاشورا 

متولد نمی شدند

در غدیرخم

دست علی بالاست .... که امیرالمومنین است

-----------------------------------------------------

در فاطمیه

دست علی بسته است ... و خانه نشین است  !!

----------------------------------------------------

در عاشورا

دست عباس بن علی بریده شد .... چون فرزند علی است !!!

----------------------------------------------------

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد

و آخر تابع له علی ذلک

اللهم العنهم جمیعا

-----------------------------------------------------

آمین یا رب الحسین 

 

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

 شهدا شرمنده ایم

بَعد از شهیدان ،  ما  چه کردیم  ای  جماعت ؟ 

 

سی سال ِ پیش از این ، چه غوغائی به پا بود !                    

     این سرزمین ، گوئی چو  دشت ِ کـربلا بود

مُشتی حَرامیّ ِ پلید ِ  پُر هَیـاهو                  

                               اندر خیال ِ خامشان ،  بس مَکرها بود

سی سال ِ پیش از این ، حرامی های سَرمست 

                        در  یک  هجوم ِ وحشیانه ، دست  در  دست

دینم ، نظامَم  را   هدف  بگرفته بودند  

                             رؤیایشان ،  امّا به یک کـابوس  پیوست !

سی سال ِ پیش از این ، وطن ، دریای خون بود                   

      نیرنگ های خصم ِ دون ،  از حد ، فُزون بود

میهن  پُر از عطـر ِ  شهادت  بود  ،  آری                           

         آن روزگـاران ، روزهای  آزمون  بود


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
  

می آید از راه دوری یک کــاروان ِ پُر از غــَم

آکنده از خاطـرات ِ خونین ِ " ماه ِ مُحــرّم "

می آید از راه دوری یک کـــــاروان ؛ فاتحانه

این کاروان  پیش دشمن هرگز نبنموده سَر ؛ خـَم

یک کـــاروان ِ اسیر ِدر اوج ِعــزّت بیامد

آزادگــانی معزز  در پیش ِ خصم ِ زبون هم

یک کـــاروانی که آید از شام ِ پُر غـُصّه ؛ امّـا

یک کاروانی که چون او هرگـــز نیابی به عالم

این کاروان ؛ یادگار ِ یک باغ ِآتش گــرفته است !

" یک اربعین " بر دلش بود ؛ همــواره  آه ِ دمادم

" یک اربعین " آه ِ  جانسوز از ماتمی خانمانسوز

" یک اربعین " درد ِهجران با کــاروان بود همدم

 یک اربعین  ناله و آه  ؛  یک اربعین آه ِ جانکاه

یک اربعین  چشم ِ زینب  از هجر ِ مولا   پُر از نم

 یک اربعین  ذکر زینب  با هر نفس " یا حسین " است

" یک اربعینقتلگه  را  زینب نماید مُجسّم

 یک اربعین قلب ِزینب در هر تپش با  حسین است

این  قلب ِ آتش گــرفته  همواره باشد مُصمّم

قلب ِ مُصمّم به عهدی  مابین ِ مولا و زینب

زینب سفیر حسین است ؛ این نکته باشد مُسلـّم

زینب  سفیر ِ قیام  ِخونین ِ مولا حسین است

نابودی ِ خصم ِ دون را  زینب  نموده فراهم

" یک اربعین " با خـُروشش غوغا بپا کرده زینب

می نالد و خون بگرید ؛ می گوید او چون ننالم ؟!

من بی حسینم جماعت ؛ پُر شور وشینم جماعت

من گشته ام بی اباالفضل ؛ چون مرغ ِ بشکسته بالم

گـــر من بنالم همه عمر از هجر ِ روی ِحسینم

جا دارد و نا روا نیست ؛ زیرا که افسرده حالم

یک اربعین  گر چه بودم  دور از حسینم  ولیکن

من آمدم فاتحــانه ؛ من سرفـــرازم ؛  ببالم

من آمدم فاتحــانه از شام ؛ سویت برادر

من آمدم تا گــُـذاری بر زخمهایم  تو  مَرهم

من آمدم تا بگویم شرمنده ام  ای برادر

زیرا که با این همه غم ؛ بَعد از تو من زنده ماندم !! 

من زینبم بی حسینم ؛ من زینبم بی اباالفضل

من زینبم ؛ مانده بُغضی بنهفته اندر گلویم

می آید از راه دوری یک کاروان و صد افسوس

یک کودک ِدلشکسته گردیده از جمعشان کم

این کاروان ؛ بی " رقیـّـه "  تا کربلا  رهسپار است

این کاروان ؛ فاتحانه می آید از شام پر غـــَـم ....

 

 

اللهم عجّـل لولیک الفرج

 

...................................................

 

این مجموعه اشعار را هم ببینید :

 

  یک جـــــُـــرعه از " تسـنیم "                            

مجموعه اشعار پیرامون اهل بیت عصمت و طهارت ع ) 

...................................................

 

 التماس دعا 

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

 

شام  ِغم آلودۀ من گشته سَحـَـر " عمـّـه زینب "

آمد پدر در خـرابه آیا مگــر  " عمـّـه زینب "  ؟

ای عمـّه جان بر مشامم بوی پدر آمد اینک

نخل  ِ صبوریّ  ِ قلبم داده ثمر " عمـّـه زینب "

هر لحظه در آرزوی دیدار ِ بابا دلم بود

قلبم رها شد  ز غصـّه ؛ آمد پدر " عمـّـه زینب "

گر من پدر را هماره از تو طلب می نمودم

آمد پدر ؛ ناله هایم کــرده اثر " عمـّـه زینب "

بابایم از راه دوری بنگــر که آمـد به نزدم

بابا به دیدار ِ دخـتر آمد به سَــر " عمـّـه زینب "

گفتی به من : " در سفـر هست بابای تو  اِی رقیـّـه "

بابا چرا با ســر آمد از آن سفـر ؛ " عمـّـه زینب " ؟!

عمّه دلم غرق خون شــد از دیدن رأس خونین

از تن رَوَد  نا روا  نیست جانم اگـر " عمـّـه زینب "

با اشک دیده بشـُویَم خون از سر پاک ِ بابا

گویم به بابا حسینم  با چشم تر ؛ " عمـّـه زینب "

بابا نگـر صورتم را ؛ چون صورتِ مادرت شد !

پُرغصـّه می شـد چو می کـرد بر من نظــر " عمـّـه زینب "

بابا برایت بگویم شَــرحی ز درد ِ اسـارت

از آنچه بر ما گذشت و بُگذشته بَر " عمـّـه زینب "

بابا چگونه بگـویم من از غم دوری ِ تو ؟

بُغضی نهان در گـلو شد این غصـّه در " عمـّـه زینب "

اندر اسارت " پدر جـان " تنهـا فقط یک نفـر بود

کـو بر همه چون سـِـپَر بود ؛ آن یک نفر ؛ " عمـّـه زینب "

ای عمـّه دانی چـه گفتم آهسته در گوش بابا ؟

گفتم که بابا مـَرا هم با خود ببــَر  " عمـّـه زینب "

از غم  رها می شـَـوَم من ؛ همــراه او می رَوَم من

دیدار ِ ما " روز محشـَـر " بار ِ دگــَــر  " عمـّـه زینب "

 

 ذکـــر لبم " یا رقیــّه "           باشد دلم با " رقیــّه " 

حـَـل می کند با دو دستش           هــر مشکلی را " رقیــّه " 

دلبنــد ِ بابا " رقیــّه "

  

 التماس دعا 

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
 

                 نیم قرن از ارتحال نبی مکرم اسلام گذشت . اواخر سال شصتم از هجرت . جهان اسلام گرفتار دیوسیرتانی است که علیرغم بی بهرگی از ایمان و معنویت ؛ بر مسند خلافت رسول الله ( ص ) جا گرفتند و بر حسین ابن علی ( علیهما السلام ) نشستن و این همه بی دینی و خلاف را دیدن گران آمد .  برخاست تا زیباترین و عظیم ترین نمایش ایثار ؛ اخلاص و فداکـــــــاری را برپا سازد .

                " عاشورا " ناب ترین نمایش " از خود رستن و به خدا پیوستن " است . عاشورا سرانجام زندگی " حسین " نیست بلکه سرآغاز حیات جاودانه اوست . عاشورا تجلی از خودگذشتگی و تجسم " خود نادیدن و خدا دیدن " است . عاشورا صحنه نبرد بین دو فرد نیست ؛ نمایش نبرد مداوم بین دو فرهنگ است ... فرهنگ حسینی که فرهنگ خدا محوری است و فرهنگ یزیدی که فرهنگ خود محوری است .از این رو  اباعبدالله الحسین ( ع ) در دارالاماره مدینة النبی به والی مدینه فرمود : مثلی لا یبایع مثله یعنی در طول تاریخ ؛ هیچگاه حسینیان با یزیدیان بیعت نکرده و همواره در نبرد و ستیزند .

               مدینه ؛ عدم بیعت ؛ مکه ؛ حج ناتمام ؛ هجرت ؛ کـــــــــربلا ؛ حج حقیقی ؛ نهضت ؛ شهادت ؛ اسارت و ... هر کدام پرده ای از نمایش بزرگ و جاودانه " عاشورا " است .

              در پرده ای از نمایش بزرگ عاشورا  ؛  در گرماگرم نبرد ؛  حسین ابن علی را به هنگام ظهر عاشورا به نماز ایستاده می بینیم تیرهای بلا همچون باران می بارند اما " اباعبدالله " سرگرم عبادت است . کدامین انسان بدین زیبائی و عظمت ؛ عبودیت محض و اوج اخلاص و بندگی را به نمایش گذاشته یا خواهد گذاشت ؟!

               در صحنه ای دیگر ؛ فردی با لب تشنه درون فرات پا می نهد . مشتی آب برمی دارد . عطش ؛ مرگ ؛ آب ؛ زندگی ؛ اینها واقعیات انکارناپذیرند اما " عباس ابن علی "  آب روی آب می ریزد تا آبروی برادری و رسم جوانمردی و وفا در طول تاریخ نریزد !!  کیست همانند اباالفضل العباس ( ع )  ؟!

                زینب ؛ این شیرزن مردپرور در صحنه ای از نمایش بزرگ عاشورا با قلبی شکسته در میان نیزه های شکسته ؛ این سو و آن سو به دنبال مطلب و مطلوبی است .می جویدش و ... می یابد اما باورش نیست کاین بدن قطعه قطعه آیا حسین اوست ؟!! بدن را از زمین برمی دارد رو به آسمان می برد و عرض می کند : خدایا این قربانی را و این هدیه ناچیز را از آل رسول بپذیر ..... عظمت را بنگرید . در کدامین صفحه از دفتر تاریخ ؛ ایمان و عبودیت و اخلاص را به این شکوهمندی می توان یافت ؟!

                 در نمایش بزرگ عاشورا ؛ زن ؛ مرد ؛ پیر ؛ جوان و کودک همه و همه حسینی اند و دارای فرهنگ حسینی . " عاشورا " تلاقی دو فرهنگ است که همواره  در ستیزند لذا عاشورا نمایشی است که پرده آخر ندارد . پایان نایافتنی است . سرآغاز یک حرکت و تحول است که تا تاریخ برجاست آن نیز ماندنی خواهد بود . عاشورا به آغاز سپیده تا ظهر یک روز محرم محدود نمی شود . عاشورا عمری دارد به درازای تاریخ . تاریخ بشریت هماره به خود می بالد که " عاشورا " را در دل خود دارد .

                  عاشورا تلفیقی  است از عطش ؛ ایمان ؛ شهادت و رهائی در اوج اسارت . براستی آزاده تر از اسیران صحنه عاشورا در کدامین ورق از دفتر تاریخ یافت می شود ؟!در عاشورا قطره ی آبی به کام عطشان حسینیان نرسید اما آنان به کام دل رسیدند و مست از می وصال دلدار شدند . با کدامین قلم و کدام واژه می توان عظمت انسانهای والائی را که " عاشورا " از وجودشان شرف یافت بیان کــرد ؟

                " انقلاب عاشورا " انقلابی فرهنگی است و بازماندگان آن نیز همچنان انقلابی و پرخروش باقی ماندند و این درسی است که از عــاشورا باید گرفت . شیعه ی حسین ؛ دانش آموخته ی مکتب عاشورا ؛ شیعه ی بر زمین نشسته نیست بلکه شیعه ی برپا ایستاده است و در انتظار حکومت جهانی مهـــدوی . همواره در حرکت و تلاش و کوشش .

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما ؛ عدم ماست

                با شمایم ای عاشورائیان  : بیائیم " پرچم  سرخ حسینی "  را که در عاشورای سال ۶۱ هجری برافراشته شد همجنان در اهتزاز نگه داشته ؛ حسینی زندگی کرده ؛ حسینی بمیریم  تا حسینی محشور شویم .

 ان شاءالله تعالی

 

 

 التماس دعا 

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
                

( یا علی )  ......  و همواره ( با علی )

        

ایوان نجف عجب صفائی دارد ..... یاعلی و همواره با علی

   

علی ز عشق  ِ تو مستم ،  دلم به عشق  ِ  تو بستم

                      به مکـّه رفتم  و آنجـا  کنـار  ِ  کعبه  نشستم  

کنار  ِ بیت  ِ  الهی   طواف  ِ  کعبه  نمودم      

                   به گاه  ِ طوف  ِ حریمش علی  به یاد  ِ  تو بودم

چرا کـه عزت  ِ کعبه  به یمن  ِ  روی تو باشد    

         خوشا طواف  ِ  کسی  که  به جستجوی تو باشد

طواف  ِ کعبه نباشد  به غیر  ِ  دور  ِ  تو گشتن   

                   چه سود  طوف  ِ  حریمش  اگر کـه با تو نگشتن !

توئی فقط  تو علی جان کــه خانه زاد   ِ  خدائی   

        به افتخــار بگویم :  علی  تو  ((  قبله  نمائی  ))

دلم اسیر  ِ نگاهت  ،  نشسته بر سر  ِ  راهت     

                    من آمدم به  گدائی  ،  من آمدم  به  پناهت

ز غیر  ِ تو چه بخواهم ؟  توئی هرآن چه که خواهم  

                قسم به عزت  ِ  کعبه ، علی به جــز تو نخواهم

منم چو سائل و ، اما  کجا روم  به جز این در ؟!       

                     تمام عمر  نکوبم  دری به جز  در  ِ   حیدر

به بیت  ِ  حیدر  ِ  کرار ، غلام  ِ  حلقه به گوشم           

         من این مدال  ِ  شرف را به عالمی  نفروشم 

علی تو دار و ندارم ، علی  تو بود و نبودم           

          به گاه  ِ  دیدن  ِ  کعبه  هماره  یاد  ِ تو  بودم

چو کعبه سینه ی خود را برای تو بگشاید      

      علی  به سینه ام آیا به غیر نام تو  شاید ؟!

چگونه سینه ی خود را به مهر تو نسپارم ؟!    

             امیر  ِ قلب  ِ  منی  تو ، دمی  به خود مسپارم

دمی که عیسی  ِ  مریم  بَناست رخ بنماید        

          ندا رسید :  مریم  درون خــانه نشاید !! 

اگــر چه تا به قیامت ،  چو عیسی  ِ تو نیاید       

              زنی مثال  ِ  تو مریم  چو عیسی  ار کــه نزاید

حریم   ِ خانه نگه دار ،  برون ز خانه ی  حق شو        

                 برای  زایش  ِ  عیسی  به جایگاه  ِ  دگــر رو !

لیاقتش نه به حدّی است که خانه زادی  ِ  حق را          

        زنم به نام   ِ  رفیــع  ِ  مسیح   ِ  مریم  ِ عــذرا

مقام  ِ عیسی  ِ  مریم  رفیـــع باشد  و  اما        

       بداده ام به ( علی ام ) من این مدال  ِ  شرف را 

کنار ِ  بیت   ِ  الهی  دمی کـــــه فاطمه آمد             

           همین که بر دل  ِ  پاکش هراس  و  واهمه  آمد 

ندا رسید درون آ ،  برون  ِ  خانه چرائی ؟!        

           علی  بیا کــه فقط  تو ،  تو خانه زاد  ِ   خدائی

علی تو فخر  ِ  زمانی ، علی تو فخر ِ  زمینی         

      چنین مدال  ِ  شرف را  علی  فقط   تو  امینی

ندا رسید برون شو ز  حق به   مادر  ِ  عیسی         

         ولی به مادر  ِ  حیدر   ندا رسید  درون  آ   !!

بیا و خانه ی  حق را  علی شرافت  و عز  ده        

      بیا به کعبه علی جان  به ناز و غمزه  قدم  نه

 به انتظـار  ِ قدومت  تمام  ثانیه ها  را                 

         شمرد کعبه  و اینک بنه به خانه ی ما  پا

ولی نه از در  ِ خانه کــه  کعبه  از  سر ِ  شوقش    

        گشود  سینه ی  خود را ،  ببین نهایت  ِ  ذوقش !

بیــا بیــا ز تو کعبه  بسی جــلال پذیرد          

              حریم  ِ عرشی  ِ  کعبه  شرف ز یمن  ِ تو  گیرد

بیا بیا بجز اینجا  قسم  به  کعبه  نباشد          

              مکان  ِ  لایق   ِ دیگر که زادگاه   ِ  تو باشد !

درون  ِ  کعبه ولادت  ، خوشا  لیاقت  ِ حیدر         

              شکافت سینه ی  کعبه  ز  هم  "  ابهت  ِ حیدر " 

بلی  به داخل  ِ  کعبه  نرفت  چون همه از در       

               ز درز  ِ  رکن  ِ   یمانی  برفت  مادر  ِ حیدر

۳ روز  زائر ِ بیت است  علی  به همره  ِ  مادر     

        خوشا به حال ِ  علی و  خوشا  به مادر  ِ  حیدر

شراب  ِ  وصل   ِ  علی را  3 روز ،  کعبه بنوشید          

      چگونگی   ِ  ولادت  ز  چشم  ِ   جمله بپوشید

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
 

تو را من چشم در راهم  مهدی جان

 

خبر آمد ٬ خبری از مهدی

خبری از من و او و عهدی

خبرآمد کـه ندائی گوید

مهدی از درد ِ جدائی گوید ...! 

چیست حرف ِ دل ِ مولا با ما ؟

چیست حرف ِ دل  ِ " ابن الـزّهرا " ؟

چیست حرف  ِ دل  ِ مهدی ٬ ای دل ؟

نیست جـُز تکیه به عهدی ، ای دل

نکته ای ژرف  بگفتا  مهدی

گفت : غافل شده ای  از عَهدی

عهد این بوده که با من باشی

نه که از زُمره ی دشمن باشی !

عهد  بستی که نمائی یادم

بهر  ِ  تعجیل  ِ  فـــَرَج ، امدادم

گوی ٬ پابند به عهدی  آیا ؟

بوده ای  مایل  ِ مهدی  آیا ؟!

عشق  ِ  مهدی اگرت در دل هست

چشم ٬ بر هر چه گنه خواهی بست

چشم  ِ از هر چـه گنه  آلوده

لایق و مایل  ِ  مهدی بوده ؟!

نیستی مایل  ِ مهدی ٬ آری

غافل از مهدی و عهدی ٬ آری

پرده ی غفلت  ِ دل  تا  ندَری

پرده ی غیبت من ٬ چون بدَری؟!

" شاید این جمعه بیاید "  مَسُرای

از پس ِ پرده ی غفلت بدَر آی

باید برای فراهم نمودن مقدمات ظهور آقـــا امام زمان آن قدر تلاش کنیم تا این کـــــه بتوانیم به خــــدا بگوئیم :  ما آمـــاده ایم  و   بر اساس  وعده ی تخلف ناپذیر تو  ،  مولایمان  

باید این جمعه بیاید  باید 

*******************************************

نه اینکه بنشینیم  و  در  هر جمعه   فقط بگوئیم : 

شاید این جمعه بیاید  شاید  !

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

 

ای قائم آل مصطفی ؛ منتظریم

خونخواهِ شهیدِ کربلا ؛ منتظریم

هرگز ننِویسیم به  خـــطِ  کــوفی

نامه ز برای تو ؛ بیا منتظریم

ما مثل مردم  کـــوفه  نیستیم .

ما  امام زمان  خود را به قتلگاه نخواهیم برد .

 

من از مدینه  آمدم  ؛  بس حرف  دارم

داغی به دل  اما  عمیق  و  ژرف  دارم

 

من  زائر شهر نبی ام ؛ ای جماعت

من طائر باغ علی ام ؛ ای جماعت

 

من  دیده ام   با   چشم خود  باغ  علی  را

باغی که  دارد  در  دلش  داغ   علی  را

 

باغ  علی   داغ   علی  را  یاد  آرد

با  دیدنش گویی  به  سینه ؛ غصّه  بارد

 

این  باغ ؛ اما  در هجوم  تیغ  کین است

اندر حصـار  شعله های  آتشین  است

 

من دیده ام  یک  باغبان  دست  بسته  !!

من    دیده ام  در  باغ ؛  گلهـای  شکسته

 .

..

...

....

.....

 

مهـدی   امید   ِ  قلب   ِ   زار   ِ   شیعیان است

او خواهد  آمد ؛ این حقیقت   بس  عیان  است

 

تا ( مهـدی  آل  ِ  نبی )  از  راه   آید

بر قلب  ِ   شیعه  ،  غیر  ِ  یاد  ِ  او  نشاید

 

درمان  ِ    درد  ِ   شیعه   در   دستان   ِ مهـدی است

گاه  ِ  دعای  جمله   سرمستان  ِ مهـدی است :

 

یارب  به حقّ  ِ   اهل  ِ  بیت  ِ  پاک  ِ احمد

عجـّل   ظهور  ِ  یوسف  ِ  آل  ِ  محمـّد ( ص )

 

...................................................................................... 

  

 درد دل  و  مناجات  با   امام زمان ( عجل الله  تعالی  فرجه  الشریف )

 

ای منتظـــَـر ؛ ای منتظـــِـر ؛ ای مرد ؛ برگرد                 

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 
 

ساقیا  من  فــدای  رخسارت

کی  شود  روز  ِ  وصل  ِ  دیدارت ؟

من به  دل ، شوق  ِ  روی  تو دارم

کی به  پایان رسد  شب ِ  تارم ؟

ساقیا   از  دلم   خبـَـر  داری

کاش ، غم  از دلم  تو برداری

غم  سَرا  شد  دلم  در  این ساعات

از  غم  ِ  مرگ  ِ  " عمّه  ی  سادات  "

بار  ِ  دیگر دلم  پُر از غم  شد

گوئیا  باز  هــم   محرّم  شد !


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

 خطبه حضرت فاطمه زهرا ( سلام الله علیها )

بعد از غصب فدك  از ایشان


هنگامى كه ابوبكر و عمر تصمیم گرفتند فدك را از حضرت فاطمه علیهاالسلام بگیرند چون این خبر به ایشان رسید، چادر بر سر نهاد و با گروهى از زنان بسوى مسجد روانه شد، در حالیكه چادرش به زمین كشیده مى‏شد، و راه رفتن او همانند راه رفتن پیامبر خدا بود، بر ابوبكر كه در میان عده‏اى از مهاجرین و انصار  نشسته بود وارد شد، در این هنگام بین او و دیگران پرده‏اى آویختند، آنگاه ناله‏اى جانسوز از دل برآورد كه همه مردم به گریه افتادند و مجلس و مسجد بسختى به جنبش درآمد. سپس لحظه‏اى سكوت كرد تا همهمه مردم خاموش و گریه آنان ساكت شد و جوش و خروششان آرام یافت، آنگاه حضرت زهرا (س) كلامش را با حمد و ثناى الهى آغاز فرمود و درود بر رسول خدا فرستاد، در اینجا دوباره صداى گریه مردم برخاست، وقتى سكوت برقرار شد، كلام خویش را دنبال كرد و فرمود:

اَلْحَمْدُلِلَّهِ عَلی ما اَنْعَمَ وَ لَهُ الشُّكْرُ عَلی ما اَلْهَمَ وَ الثَّناءُ بِما قَدَّمَ مِنْ عُمُومِ نِعَمٍ اِبْتَدَاَها وَ سُبُوغِ الاءٍ اَسْداها وَ تَمامِ مِنَنٍ اَوْلاها جَمَّ عَنِ الْاِحْصاءِ عَدَدُها وَ نَأى عَنِ الْجَزاءِ اَمَدُها وَ تَفاوَتَ عَنِ الْاِدْراكِ اَبَدُها وَ نَدَبَهُمْ لاِسْتِزادَتِها بِالشُّكْرِ لاِتِّصالِها وَ اسْتَحْمَدَ اِلَى الْخَلائِقِ بِاِجْزالِها وَ ثَنی بِالنَّدْبِ اِلى اَمْثالِها
حمد و سپاس خداى را برآنچه ارزانى داشت، و شكر او را در آنچه الهام فرمود، و ثنا و شكر بر او بر آنچه پیش فرستاد، از نعمتهاى فراوانى كه خلق فرمود و عطایاى گسترده‏اى كه اعطا كرد، و منّتهاى بى‏شمارى كه ارزانى داشت، كه شمارش از شمردن آنها عاجز، و نهایت آن از پاداش فراتر، و دامنه آن تا ابد از ادراك دورتر است، و مردمان را فراخواند، تا با شكرگذارى آنها نعمتها را زیاده گرداند، و با گستردگى آنها مردم را به سپاسگزارى خود متوجّه ساخت، و با دعوت نمودن به این نعمتها آنها را دو چندان كرد.

وَ اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریكَ لَهُ، كَلِمَةٌ جَعَلَ الْاِخْلاصَ تَأْویلَها، وَ ضَمَّنَ الْقُلُوبَ مَوْصُولَها، وَ اَنارَ فِی التَّفَكُّرِ مَعْقُولَها، الْمُمْتَنِعُ عَنِ الْاَبْصارِ رُؤْیَتُهُ، وَ مِنَ الْاَلْسُنِ صِفَتُهُ، وَ مِنَ الْاَوْهامِ كَیْفِیَّتُهُ. اِبْتَدَعَ الْاَشْیاءَ لا مِنْ شَىْ‏ءٍ كانَ قَبْلَها، وَ اَنْشَاَها بِلاَاحْتِذاءِ اَمْثِلَةٍ اِمْتَثَلَها، كَوَّنَها بِقُدْرَتِهِ وَ ذَرَأَها بِمَشِیَّتِهِ، مِنْ غَیْرِ حاجَةٍ مِنْهُ اِلى تَكْوینِها، وَ لا فائِدَةٍ لَهُ فی تَصْویرِها، اِلاَّ تَثْبیتاً لِحِكْمَتِهِ وَ تَنْبیهاً عَلی طاعَتِهِ، وَ اِظْهاراً لِقُدْرَتِهِ وَ تَعَبُّداً لِبَرِیَّتِهِ، وَ اِعْزازاً لِدَعْوَتِهِ، ثُمَّ جَعَلَ الثَّوابَ عَلی طاعَتِهِ، وَ وَضَعَ الْعِقابَ عَلی مَعْصِیَتِهِ، ذِیادَةً لِعِبادِهِ مِنْ نِقْمَتِهِ وَ حِیاشَةً لَهُمْ اِلى جَنَّتِهِ.

و گواهى مى‏دهم كه معبودى جز خداوند نیست و شریكى ندارد، كه این امر بزرگى است كه اخلاص را تأویل آن و قلوب را متضمّن وصل آن ساخت، و در پیشگاه تفكر و اندیشه شناخت آن را آسان نمود، خداوندى كه چشم‏ها از دیدنش بازمانده، و زبانها از وصفش ناتوان، و اوهام و خیالات از درك او عاجز مى ‏باشند. موجودات را خلق فرمود بدون آنكه از ماده‏اى موجود شوند، و آنها را پدید آورد بدون آنكه از قالبى تبعیّت كنند، آنها را به قدرت خویش ایجاد و به مشیّتش پدید آورد، بى‏آنكه در ساختن آنها نیازى داشته و در تصویرگرى آنها فائده‏اى برایش وجود داشته باشد، جز تثبیت حكمتش و آگاهى بر طاعتش، واظهار قدرت خود،و شناسائى راه عبودیت و گرامى داشت دعوتش، آنگاه بر طاعتش پاداش و بر معصیتش عقاب مقرر داشت، تا بندگانش را از نقمتش بازدارد و آنان را بسوى بهشتش رهنمون گردد.

 وَ اَشْهَدُ اَنَّ اَبی‏مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، اِخْتارَهُ قَبْلَ اَنْ اَرْسَلَهُ، وَ سَمَّاهُ قَبْلَ اَنْ اِجْتَباهُ، و اصْطَفاهُ قَبْلَ اَنْ اِبْتَعَثَهُ، اِذ الْخَلائِقُ بِالْغَیْبِ مَكْنُونَةٌ، وَ بِسَتْرِ الْاَهاویلِ مَصُونَةٌ، وَ بِنِهایَةِ الْعَدَمِ مَقْرُونَةٌ، عِلْماً مِنَ اللَّهِ تَعالی بِمائِلِ الْاُمُورِ، وَ اِحاطَةً بِحَوادِثِ الدُّهُورِ، وَ مَعْرِفَةً بِمَواقِعِ الْاُمُورِ.

و گواهى مى‏دهم كه پدرم محمّد بنده و فرستاده اوست، كه قبل از فرستاده شدن او را انتخاب، و قبل از برگزیدن نام پیامبرى بر او نهاد، و قبل از مبعوث شدن او را برانگیخت، آن هنگام كه مخلوقات در حجاب غیبت بوده، و در نهایت تاریكى‏ها بسر برده، و در سر حد عدم و نیستى قرار داشتند، او را برانگیخت بخاطر علمش به عواقب كارها، و احاطه‏اش به حوادث زمان، و شناسائى كاملش به وقوع مقدّرات.

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

( زنگ تفریح دنیا ) گذرا است .... زنگ بعد (( حساب )) داریم !!

در طوفان حوادث ٬ با ( خدا ) بودن راهگشاست نه ( ناخدا بودن )
با هر نفس ؛ یک گام به لحظه مرگ نزدیکتر می شویم !!
امروز، اولين روز از بقية عمر ماست ...

کودکی که دستش بوی گل می داد را به جرم گل چیدن تنبیه کردند .

کودک  مات و مبهوت از این  که :

چرا کسی به این نکته نمی اندیشد که شاید او گلی کاشته است ؟!!

 


برای دریافت کامل این بخش ؛ لطفا اینجا را کلیک کنید
+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

  • از بانک ....... با من تماس گرفته و گفتند :  

برنده ی ۸۶۴۰۰ سکه بهار آزادی شده اید !   

البته به شرطی حق استفاده از این جایزه را دارید که:

  •   تمام سکه ها را بایدخرج کنید .
  •   در هر ثانیه فقط  یک سکه را باید خرج کنید و گرنه : 
  •   آن سکه از شما پس گرفته خواهد شد .
  •   فقط ۲۴ ساعت برای این کار فرصت دارید .

    با شادی و هیجان خاصی   از خواب پریدم !!!

  • و ...  اما      تعبیر این خواب عجیب و غریب :

هر شبانه روز ( ۲۴ ساعت ) ۸۶۴۰۰ ثانیه می باشد 

که در اختیار ماست  و  هر لحظه ای  که گذشت  ؛  دیگر برنخواهد گشت .

ما تنها حق یک بار استفاده از هر لحظه را داریم .  

بیـائیم   از فـرصـت هـای زندگـــیمان  به درســتی استفاده کنیم تا اینکــه

 از این  فرصتهائی  کــه از دست می روند ؛

مجمو عه ای از حسرتها را نیافرینیم  ...... 

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  | 

 

از کوچیکی عشق تو شــــد  برا  دلم بهونه ای

 

اونقده عاشقت شدم به من میگن دیوونه ای !!

 

آره منم دیوونه ی عشق " حسین ِفاطمه "

دیوونگی ز عشق تو می ارزه بر عقل همه

 

قلب منو رُبودی و تا " کـــــَــربلا " کِشوندی ام

همیشه ممنون تو ام ؛  رو سفره ات نِشوندی ام

 

تا  جـون دارم نوکرتم  غلامتم  " امام حسین "

چونکه نمودی روزی ام دیدن ِ" بین الحرمین "

 

" شبای  بین الحرمین " محــاله از یادم بره

مگه میشه که اون شبا از خاطر ِآدم بره ؟!

 

دفعه ی اول که  آقــا ضریحِتو بغل زدم

باور ِمن نمی شده که تو حریمت اومدم !

 

کــــــرببلا بهشتمه  به جون ِ مادر ِحسین

نور ِخدا رو میشه دید میون ِبینُ الحرمین

 

یادم میاد که یک شبی میون بین الحرمین

غرقه شدم تو مستی ِحریم ِ " عبّاس و حسین "

 

هر طرفو که بنگری نور ِخدا دیدنیه

تو باغ ِآل ِفاطمه چه خوشه ها چیدنیه !!

 

این ور ِ بین الحرمین عطر گل یاس علی است

اون ور ِ بین الحرمین حریم عباس ِ علی است

 

این ور ِ بین الحرمین  مزار شاه عالمین

اون ور ِ بین الحرمین قبر برادر ِحسین

 

 این ور ِ بین الحرمین  قبر ِ شه ِ بی کفنه

اون ور ِ بین الحرمین دست ِ بُریده از تنه

 

 این ور ِ بین الحرمین  یه صحن ِعالی می بینم

اون ور ِ بین الحرمین یه مشک ِخالی می بینم

 

این ور ِ بین الحرمین  حسین ِسَر جُدا بُوَد

اون ور ِ بین الحرمین ساقی ِکــربلا بُوَد

 

این ور ِ بین الحرمین   یه تلّ زینبیه هست

اون ور ِ بین الحرمین یه ساقی ِبُریده دست

 

این ور ِ بین الحرمین  یه باغ ِاحساسو ببین

اون ور ِ بین الحرمین   2  کف العبـّاسو ببین

 

هر چی بگم بازم کـَمه نمی دونم چیجور بگم ؟

خدا می دونه که دلم همش می خواد اونجا برم

 

خدا کـُنه یه بار دیگه برم تو بینُ الحرمین

از ته دل بازم بگم " حسین حسین حسین حسین "

 

خدا کنه یه بار دیگه بیام به کربلای تو

این جون ناقابلمو اونجا کنم فدای تو

 

مثل کبوتر ِحرم دلم شده طائر تو

دلیل مستی ام   اینه  منم  شدم زائر تو

 

قسمت من نموده ای  زیارتت رو آقاجون

قیامتم عطا نما شفاعتت رو آقاجون

 

زیارت ِحریم تو می ارزه بر کــُــلّ ِ جهان

بازم بخواه بیام ولی همره ِصاحب الزمان

 

مهدی ِصاحب الزمان منتقم ِخون ِخداست

منتظر ِظهور ِاو " حسین ِسر ز تن جُداست "

 

 

کــربلا کــربلا  کــربلا  اللهم ارزقنا

 

 

 

این الطالب بدم المقتول بکـربلا ؟

 

مهدی بیا ای وارث و خونخواه مولا

 

 التماس دعا 

 

+ به یاد خــدا باشیم در هر  لحظه از زندگی    ارادتمند شما حسین اکبری نودهی  |