من آمدم با کوله باری از پلیدی

یارب ز ما بگذر ( شتر دیدی ؛ ندیدی )

نبود مرا از درگه لطفت گریزی

گر آبروئی باشدم آن را مریزی

کردی نصیبم ( جامه ی احرام پوشی )

کن روزی ما لذت ( تسنیم نوشی )

لبیک  ؛ یعنی جز خدا چیزی ندیدن

با خط سرخی روی عصیان ها کشیدن

تنها ؛ مسیر قرب او را برگزیدن

از هرچه غیر اوست ؛ چشم و دل بریدن

از بند دام دیو شهوتها ؛ جهیدن

حلقوم دیو نفس اماره ؛ دریدن

برآستان درگهش ؛ منزل گزیدن

در سینه ؛ تنها ؛ دل ؛ به یاد او تپیدن

بهر وصالش ؛ تیغ غم بر دل خلیدن

سختی راه عشق را با جان ؛ خریدن

روحی دوباره بر دل و بر جان ؛ دمیدن

تا عاقبت بر اوج سرمستی ؛ رسیدن

حج و مدینه ؛ مکه ؛ یعنی خوشه چیدن

با چشم دل دیدن ؛ به گوش دل شنیدن

ای همسفر؛ من آنچه را بینم  تو می بین

آیا حقیقت یا که رویایی است شیرین ؟

ما در دیار دوست می باشیم آیا ؟!

من ؛ چون سپاس لطف تو گویم خدایا ؟

تا کعبه باشد سینه چاک از بهر حیدر

یعنی در حیدر جدا نبود از این در

کی می توان اینگونه بر مقصد رسیدن ؟؟!!